Kampi ya Samaki @t work

Auteur: Mark Janssen

Jambo rafiki’s,
Geld Geld en nog eens Geld!!!!Zonder werk geen geld, zonder geld geen eten, zonder eten…..

In het kleine dorpje Kampi ya Samaki (kamp van de vissen) doet de bevolking van alles om geld te verdienen en dus in leven te blijven.

Het dorpje met z’n 2000 inwoners heeft een laag welvaarts niveau. Als standplaats gelegen aan lake Baringo, kent de plaats verschillende vissers, die inkomsten genereren door het vangen van dit natuurlijke product. De woonplaats heeft niet voor niets de naam: Kamp van de vissen, toebedeeld gekregen.

Dankzij het meer ontstaat er tevens toerisme. Toerisme die door een aantal lodges en een camping wordt uitgebaat en jonge jongens die boottrips over het meer verzorgen. Deze (vaak ongeschoolde) beachboys staan er (over het algemeen) om bekend dat ze met hun goede inkomsten graag een bezoek brengen aan een van de vele lokale bars die dit dorpje rijk is.

Naast deze beachboys nuttigen de chauffeurs van de verschillende Safari company’s met enige regelmaat een drankje bij deze lokale uitgaansgelegenheden. De chauffeurs verblijven niet zoals de toeristen zelf in de dure toeristenlodges maar maken dus gebruik van de goedkope lodges. In Kampi ya Samaki zijn Bothania, Mamma Lina, mama Lucy, Weavers en Hippo lodges, de bekendste.

Helaas komt er bij deze lodges veel prostitutie voor. Net zoals overal in de wereld waar truckchauffeurs overnachten, wordt er voor deze mannen voor ontspanning gezorgd. Deze chauffeurs krijgen voor Keniaanse begrippen vaak behoorlijk wat tip money ofwel fooi, welke ze hier gemakkelijk aan kunnen besteden. Het schrijdende voor deze vrouwen is de manier waarop ze in deze branche terecht zijn gekomen. Als jonge moeders worden ze door hun vriend verlaten en worden ze belast met het opvoeden van hun kind. Het is voor jonge moeders niet toegestaan om naar school te gaan. Deze jonge meiden worden dus als drop-outs van school gestuurd. Wat kunnen zij doen om geld te verdienen, zodat hun kinderen in leven kunnen blijven….?? Gelukkig help Lobade foundation deze meiden d.m.v. social work, zodat deze meiden leren op te komen voor hun eigen rechten, en een normaler leven kunnen gaan leiden.

Het Baringo meer staat bekend om haar veelzijdigheid van vogels. Wereldwijd komen vogelspotters een kijkje nemen naar de zeldzame vogelsoorten die in dit gebied te vinden zijn. Verder ligt het meer “vol” met krokodillen en nijlpaarden, dus laat Animal Planet en National Geograpiph maar komen filmen.

De toeristen verblijven in de Soi Safari lodge en bij Roberts Camp, beide locaties zijn geheel ingericht naar de wensen van de internationale toerist. Vanaf zowel de lodge als Robers camp heeft men een prachtig uitzicht over Lake Baringo en haar eilanden.

Helaas zijn zowel inkomsten uit zowel de visvangst als het toerisme de afgelopen jaren sterk gedaald. De redenen hiervan zijn o.a. dat door overbevissing de vis uit het meer nagenoeg verdwenen is. Veel te veel mensen hebben probeert inkomsten te genereren uit deze niet onuitputbare bron. Verder daalt het waterpeil van dit meer jaarlijks met enkele decimeter. Dit komt doordat de drie aanvoerende rivieren naar het meer toe, mede dankzij irrigatiewerken, droog zijn komen te staan.

Misschien was toerisme wel een van de belangrijkste inkomsten bronnen die dit dorp kende. Voor de daling van dit toerisme zijn meerdere verklaringen. Ten eerste, de lokale overheid wil ook graag een graantje meepikken van de inkomsten uit toerisme, dus heeft men als vorm van toeristen belasting bij de ingang van het dorp een tolpoort laten bouwen. Een andere reden is dat er in het noorden van Kenia steeds weer conflicten zijn tussen de verschillende primitieve stammen. Door deze conflicten is het voor buitenstaanders te gevaarlijk om door dit gebied te reizen. In het verleden was Kampi ya Samaki een tussen-stop/ overnachtingsplaats voor toeristen die naar het noorden van Kenia reisde, tegenwoordig maat men voortaan gebruikt van andere wegen.

Naast deze export kent Kampi ya Samaki natuurlijk ook import en interne markten. Leeraren, pastoors, verpleegsters ontvangen gelden van donateurs uit eigen dan wel andere gemeenschappen. Boeren verdienen hun geld met het houden van vee, denk hierbij vooral aan magere koeien, geiten en of kippen. Het geproduceerde vlees en melk wordt zowel binnen het eigen als buiten het eigen dorp verkocht.

Doordat de verschillende families zo ieder op hun eigen manier inkomsten verwerven en dus in staat zijn eten/drinken en goederen te te kopen, ontstaan er vanzelfsprekend mensen die een eigen bar, winkeltje ofwel duka exploiteren.

Je kunt hierbij denken aan de meest verschillende soorten duka’s. Kleermakers, kledingwinkeltjes, iemand met gereedschappen, een kleine drogist, een klein winkeltje wat men hier een supermarkt noemt, schoenmaker, maismalerij, kapsalon, smid, bioscoop, slagerij, kortom het bruist er van de activiteiten!!!!

De jongeren zijn over het algemeen in dienst bij een van de vele bedrijfjes of exploiteren zelf zo’n zaakje. Verder verdienen ze de kost als huishoudelijk medewerkster of waterdrager. Diegene die willen en vooral kunnen gaan studeren, trekken naar de stad.

Het vervoer van alle handeltjes gebeurd over het algemeen door de matatu’s. Tussen het personen vervoer worden allerlei goederen vervoerd. Wanneer er binnen in de auto geen plaats meer is, krijgt men het op de raarst mogelijke manieren nog altijd klaar om op het dak en achter de auto nog van alles vast de binden. Zo rijden er bussen rond met wel 40 vastgebonden kippen op het dak.

Kampi ya Samaki is bijna laatste noordelijk gelegen dorpje waar een harde weg naar toe is gelegd. Ook laatste dorpje met voor Keniaanse begrippen redelijke infrastructuur. Er is een poskantoor, mobiel netwerk, water en elektriciteit. Helaas is er dankzij de hoge investeringskosten nog geen waterput gebouwd en moet men het water uit het meer dragen. Mede dankzij de lage bevolkingsdichtheid zijn de verbruikskosten van elektriciteit hoog. Bovendien is het elektrische netwerk niet erg stabiel, en is vaak stroomuitval ofwel zoals ze dat hier noemen black-outs. Tijd voor zonne-energie!!!!!

Elke dag als ik een wandelingetje maak door dit prachtige dorpje kijk ik naar al die verschillende handeltjes en ambachten. Soms word ik zelfs een beetje ontroerd van de dynamiek van dit dorp. Prachtig om te zien, al die mensen in beweging op zoek naar geld. Ook leuk om de vele mensen te zien die de het grootste gedeelte van de dag rustig in de schaduw aan het relaxen zijn.

Tijdens zo’n wandeling wordt je elke keer weer door iedereen aangestaard en of aangesproken met: “Jambo, Habariko, una wapa toka enda”. Verder wordt je vaak opgehouden door vele mensen die je een handje willen geven en een praatje met je willen maken.

De allerkleinste kinderen/ baby’s welke me hun eerste stapjes bezig zijn, kijken elke keer weer naar die gekke “mzungo”. Je kunt het vergelijken met de Nederlandse en Belgische kinderen die elke keer weer vol verbazing naar “zwarte piet” staan te staren.

Kortom een leuk dorpje, eentje met een kerk, school, voetbalclub welke allemaal op eigen kracht door de gemeenschap zijn opgericht. Via de verschillende programma’s zoals o.a.: Darkness out of schools, Sport development program, family planning, socialwork, ondersteuning van vrouwengroepen, verschaffen van watertanks, proberen de medewerkers van Lobade elke dag weer een bijdrage te leveren aan de leefbaarheid van deze woonplaats en natuurlijk het wijd strekkende gebied daarom heen.

Al deze projecten kunnen alleen uitgevoerd worden, door de medewerking van de donateurs die de stichting kent, of activiteiten die stichting Lobade zelf, of in samenwerking met andere, organiseert. Wilt u op welke wijze dan ook een bijdrage leveren aan de ontwikkeling en de vitaliteit van het platteland van Kenia, dat kan.

U kunt dit doen door zelf een activiteit te organiseren of een bijdrage te storten op Giro: 3537585 t.n.v. NGO Lobade foundation

Voor vragen kunt u contact opnemen met info@lobade.org