Kenia, Kampi Ya Samaki

Auteur: Bas Craane

Zwarte pieten genoeg maar waar is Sinterklaas??

Zit ik dan, in Kampi Ya Samaki oftwel Kenia sinterklaasfeest te vieren. Zonder Sint want ja, die kennen ze hier niet. Pieten hebben ze hier genoeg alleen niemand heeft geld voor cadeautjes voor ons. Weet je, ik heb geen cadeautjes nodig. Soms lijkt het alsof wij hier Sinterklaas aan het spelen zijn met onze Keniaanse vrienden als pieten. Wij brengen geld naar Kenia en de pieten zorgen dat het geld op de goede manier besteedt wordt. Kunnen alle mensen dit niet in Nederland doen? Wij hebben in Nederland zat en hier kunnen ze voldoende gebruiken. Ik zou zeggen, Sinterklaasfeest stoppen en allemaal naar Kenia komen of natuurlijk een ander land die het misschien harder kan gebruiken. Ach weet je..voor de kleine kinderen in Nederland blijft het natuurlijk een groot feest pakjesavond, laat ze maar genieten.

We zouden een inzamelingsactie kunnen houden als de Tsunami Inzamelings Actie waarbij vele miljoenen zijn opgehaald alleen dan met pakjes voor de kinderen hier. Alleen wat ik dan jammer vind is dat we er dan weer achterkomen dat het geld op een verkeerde manier besteed wordt. Dat is iets wat de stichting Lobade goed doet en ze zorgt dat het geld uiterst goed besteedt wordt.

Ik klink misschien wijs maar ben in er in deze periode achtergekomen dat niet alle stichtingen in Nederland zo juist bezig zijn. Er wordt vaak geld gegeven door de mensen. Als je ze dan vraagt van waaraan is jou geld nou specifiek besteedt dan kunnen ze dat niet vertellen. De mensen moeten het met eigen ogen kunnen zien waar hun geld aan besteedt wordt. Oke, dit is onmogelijk maar is wel de waar.

Zo heb (had) je het Foster Parents Plan (nu Plan Nederland). Mensen geven aan dat ze een bepaald kind financieel willen steunen. Dat is goed, het kind kan met dat geld naar school gaan en heeft een goede toekomst in het vooruitzicht. Maar wat denk je, dat het geld nu echt direct naar het kind gaat en dat ze precies jouw geld zullen besteden aan dat lieve knulletje? Natuurlijk wordt hij geholpen om naar school te gaan maar dat doe jij niet alleen dat doen er meerdere. En wat te denken van de familie van het knulletje. Die ‘profiteren’ ook van dat geld en dat is natuurlijk ook goed. Iedereen van het gezin krijgt te eten en drinken en het jongetje gaat naar school.

Nu heb ik niet eens gesproken over de overhead kosten van gebouwen, auto’s ook die worden voor een deel betaald uit jullie portemonnee. Zonder dat knulletje, de familie en de overhead te betalen komt er geen ontwikkelingshulp op gang en kan er geen hulp geboden worden.

Ik noem World Vision (Ontwikkelingshulporganisatie over de gehele wereld) en de Opus Dei (Katholieke Kerk Organisatie) beide organisaties hebben haar goede eigen doelen. Maar wat me dan mateloos irriteert dat bijvoorbeeld de medewerkers van World Vision met hele dikke four-wheele auto’s rondrijden en in de duurste hotels overnachten. En dat een organisatie als Opus Dei een gigantisch hoofdkantoor laat bouwen midden in New York voor meer dan $ 47 miljoen doller. Mensen, ik vind dit niet kunnen.

Het is niet mijn bedoeling om aan te geven dat deze stichtingen slecht bezig zijn maar soms en ik heb het met eigen ogen gezien weten mensen niet waar ze het geld aan uitgeven. Het geld wordt regelmatig op de verkeerde manier besteedt.

Organisaties moeten transpiranter worden voor de donateurs en mensen een groter kijkje laten nemen in de keuken. Niet alleen de grote geldschieters mogen kijken maar ook de mensen die hun laatste centen weggeven. Het gaat niet om het feit dat de organisaties dat ‘kijkje’ betalen want dat geld moeten ze goed besteden. Maar geef de donateurs de kans om ze te laten kijken, organiseer reizen zodat ze kunnen zien waar het geld terecht komt.Tuurlijk, het is de keuze van de donateur of hij wil weten waar zijn geld terecht komt.

Zo dit was mij verhaaltje voor deze week. Ik wilde dit even kwijt. De projecten zijn inmiddels afgerond. Deze laatste weken gaan we ons bezig houden met het vertalen van de plannen in het engels zodat we netjes op tijd klaar zijn.

Groetjes en tot horens,

Bas