Part I Magical Kenya

 

Auteur: Bas Craane

Is het magie of is het toch de schoonheid van dit land? Ik weet het en wie het wil zien moet zeker naar de Masai Mara komen in Kenia…Dit park is de schoonheid van Kenia!

Woensdag 8 november samen met de eerder aangekomen familie en vrienden van Peter en Mark op weg gegaan naar het Masai Mara National Park..
Aangekomen in het park verbleven in een van de luxere ressorts in het park, Mara Simba Lodge. Alles van hout en supergaaf afgewerkt en zeer luxe kamers van meer dan $100 per nacht. Ja, het was een luxe zeker waar we de afgelopen 14 weken hebben gezeten.

S’middags aangekomen en spullen op de kamers gelegd en vervolgens genoten van een uitgebreid lunchbuffet. Om vier uur was het moment daar en gingen we met onze eigen four wheele drive busjes opzoek naar het wild..Deze middag hebben we vrijwel alle dieren gezien die we konden zien, kortom een geslaagde middag..

Terug gekomen een heerlijke hete douche gepakt en even wat geslapen want die rit vanuit Nairobi naar Masai Mara was niet niks..S’avonds weer lekker van een goed buffet genoten en vroeg naar bed gegaan.

De wekker ging de volgende ochtend weer vroeg circa 6:00 want om 6:30 stond er weer
een safari op het programma. Ons werd verteld dat we mogelijk leeuwen konden spotten
die op jacht waren. We hebben genoeg leeuwen gezien maar helaas was de jachttijd alweer
voorbij..De ochtendsafari was minder mooi dan die dag ervoor maar het blijft geweldig.
Vervolgens om 16:00 in de middag tot 19:00 een safari gemaakt, wederom geweldig en
zeker wanneer de zon om 18:30 onder gaat..Ja, ja die foto’s heb ik zelf gemaakt super!

Op vrijdag eindigde onze trip in de Masai Mara en gingen we op weg naar het Lake Nakuru
National Park..Dit park was qua dieren minder mooi maar de uitzichten
waren adembenemend mooi.. S’avonds in een hotel geslapen in Nakuru..

Zaterdag was het weer tijd om terug te gaan naar het dorp om de groep het gebied te
laten zien waar Lobade werkt en wat wij allemaal doen in het dorp voor het project…
Tot donderdag zijn we in het dorp gebleven en hebben de omgeving rondom Kampi Ya
Samaki verkent. Deze dagen hebben we tijd gehad om samen met onze stagebegeleider
het project door te nemen en het aan te passen naar de wensen van de stichting. Voor ons
is het dorp niet meer nieuw en hebben ons weer gericht op het project.

Donderdag zijn we weer vertrokken uit het dorp om verder te reizen. Samen met onze
begeleider besloten om de computer mee te nemen om tijdens de vrije uren die we
hebben te werken aan ons project.
Part II Don’t forget the guide…

Het was vrijdag 17 november 2006 terwijl ik dit schrijf..Ik zat op onze kamer van de Mount Rock Lodge in het Mount Kenya National Park…Die middag hebben wij als groep de schrik van ons leven gehad.. Waarom?? Big steps don’t lie…

Het regende om 15:00 die middag maar wat is mooier om dan door de bush te gaan wandelen met een gids van het hotel..Mount Kenia staat namelijk bekend om zijn mooie planten en bomen..Dus wij lopen lekker door het bos maar van te voren was verteld dat we op de paden bleven omdat er mogelijk wild in de bossen kon rondlopen..Af en toe wat flinke sporen gezien van olifanten want die schenen er s’avonds rond te dwarelen..Oke, het was vlakbij het hotel dus echt veel wild kun je er niet tegenkomen dachten wij..

Na ongeveer een uurtje liepen we met de groep op een zandpad van 3 meter breed in de regen en alles zat onder de klei, het was echt een bende…smerige schoenen daar was ik alleen maar met mijn gedachten bij tot dat ik in een keer iedereen zag omdraaien en weg zag rennen en ja, hard rennen…Ik keek naar rechts en zag 10meter voor me een gigantische olifant een heel hard gebrul maken en zo uit de bush de kant van ons opkwam en niet lopend maar met een redelijke vaart..Iedereen dook de bush in en ik heb in mijn leven nog nooit zo hard gerend als toen…In de bush zijn we als groep bij elkaar gaan staan en naar de gids geluisterd…maar wat bleek Peter onze begeleider was nergens te bekennen…Roepen en bellen had niet veel zin want a het netwerk lag eruit en b Peter gaf geen antwoord…Mooi klote moment als je daar staat midden in de bush waar elk moment een olifant kon staan..De gids ging Peter zoeken maar naar een kwartier kwam hij terug met de mededeling dat hij hem niet gevonden had..Vervolgens besloten om door de bush terug te gaan naar het hotel, dat gelukkig snel te vinden was. Enge dingen want overal stonden voetstappen van olifanten en er kon er zo een voor je neus staan…
Ik de gids verteld dat hij met een paar parkrangers Peter moest gaan zoeken want mogelijk was Peter nog ergens..Aangekomen in het hotel stond Peter al bij de receptie en was bezig om de rangers te roepen om ons te zoeken..Gelukkig bleek iedereen ongedeerd en de groep was weer veilig en compleet!

Wat een ervaring…gelukkig konden we er om lachen met een biertje aan de open haard in het hotel..we zijn er duidelijk van bewust dat dit geen geintje was en dat….Dit is de reality wat kan gebeuren in Kenia..

Na dit spannende avontuur zijn we vertrokken richting de grens van Kenia/Tanzania oftwel naar het Amboseli National Park. Volgens de boekjes de een van de mooiste parken na de Masai Mara. Ook hier weer voldoende luxe gehad en weer veel mooie beesten gezien.

Sinds gister zijn we weer terug in het dorp Kampi Ya Samaki om onze tijd te besteden aan de projecten. Het project loopt op rolletjes..en verwachten het af te ronden in Kenia…mogelijk misschien nog wat vertalingen doen in Nederland maar dat is niet erg…

Ten slotte wil ik melden dat ik de berichten op het nieuws in Nederland heb gelezen over de overtsromingen in o.a. Kenia…Het korte regenseizoen is begonnen…maar het regent hier meer dan verwacht, alles is weer groen dat 3 weken geleden nog geel was Wij hebben hier geen last van overstromingen maar de rivieren staan weer goed vol i.p.v. leeg..

We zullen maar zeggen dat deze regen een geschenk uit de hemel is want er is weer genoeg water in Afrika! Dat is leven en goed voor de economie!

Rafikies, ik spreek jullie snel!

Ciao!